Veer is op zoek naar een leuke baan Een andere Weblog.nl site

Naar aanleiding van mijn zoektocht naar een baan, schrijf ik met veel enthousiasme dit stukje. Aangezien ik ruimschoots een jaar ervaring heb als werkzoekende, ben ik hiervoor een uiterst geschikte kandidaat.

Bent u nog steeds aan het lezen? Vond u de beginzin weinig origineel? Misschien zelfs herkenbaar? U heeft gelijk, een saaiere zin om een relaas te beginnen is bijna niet denkbaar. Het verzinnen van een goede openingszin vind ik altijd het lastigst, of het nu van een stukje of sollicitatiebrief is. Je moet de lezer meteen grijpen, zodat hij/zij zin heeft om verder te lezen, misschien zelfs nieuwsgierig is gemaakt.

Meestal sla ik de eerste zin daarom even over en begin met de volgende alinea's. Daarin geef ik een beschrijving van mijn kwaliteiten en relevante werkervaring. Aanknopingspunten hiervoor vind ik in de vacaturetekst en daarom vind ik deze passages makkelijker. Toch moet die ene pakkende opening een keer geschreven wordenxe2x80xa6

Ik heb een aantal verschillende tactieken gebruikt om de lezer te prikkelen, zoals het beginnen met een vraag ("Heeft u al eens gedacht aan een docent voor de functie van X ?") en het vermelden van een feit dat onlangs in het nieuws is geweest ("Uit een recentelijk onderzoek van COC Nederland blijkt dat ongeveer de helft van de middelbare scholieren moeite heeft met openlijke homoseksualiteit").

Helaas nog zonder resultaat, maar dat hoeft niet persxc3xa9 aan de openingszin te hebben gelegen. Mijn opleiding is op zijn zachtst gezegd nogal vaag. Om die open deur zelf maar alvast in te trappen, ben ik eens een brief begonnen op deze manier: "Ik ben een afgestudeerd cultureel antropoloog. Waarschijnlijk is dit niet de achtergrond van de gemiddelde managementassistent, maar ik beschik ook over relevante werkervaring."

En dan de afsluiting, nog een kans om je creativiteit te laten zien. Ik ben uniek, geen werknemer waarvan er 13-in-een-dozijn zijn en mijn brief is daarvan een reflectie! Of werken al die origineel bedoelde kreten juist averechts?

Ik zie uit naar uw reactie.

Naar aanleiding van mijn zoektocht naar een baan, schrijf ik met veel enthousiasme dit stukje. Aangezien ik ruimschoots een jaar ervaring heb als werkzoekende, ben ik hiervoor een uiterst geschikte kandidaat.

Bent u nog steeds aan het lezen? Vond u de beginzin weinig origineel? Misschien zelfs herkenbaar? U heeft gelijk, een saaiere zin om een relaas te beginnen is bijna niet denkbaar. Het verzinnen van een goede openingszin vind ik altijd het lastigst, of het nu van een stukje of sollicitatiebrief is. Je moet de lezer meteen grijpen, zodat hij/zij zin heeft om verder te lezen, misschien zelfs nieuwsgierig is gemaakt.

Meestal sla ik de eerste zin daarom even over en begin met de volgende alinea's. Daarin geef ik een beschrijving van mijn kwaliteiten en relevante werkervaring. Aanknopingspunten hiervoor vind ik in de vacaturetekst en daarom vind ik deze passages makkelijker. Toch moet die ene pakkende opening een keer geschreven wordenx85

Ik heb een aantal verschillende tactieken gebruikt om de lezer te prikkelen, zoals het beginnen met een vraag ("Heeft u al eens gedacht aan een docent voor de functie van X ?") en het vermelden van een feit dat onlangs in het nieuws is geweest ("Uit een recentelijk onderzoek van COC Nederland blijkt dat ongeveer de helft van de middelbare scholieren moeite heeft met openlijke homoseksualiteit").

Helaas nog zonder resultaat, maar dat hoeft niet persxe9 aan de openingszin te hebben gelegen. Mijn opleiding is op zijn zachtst gezegd nogal vaag. Om die open deur zelf maar alvast in te trappen, ben ik eens een brief begonnen op deze manier: "Ik ben een afgestudeerd cultureel antropoloog. Waarschijnlijk is dit niet de achtergrond van de gemiddelde managementassistent, maar ik beschik ook over relevante werkervaring."

En dan de afsluiting, nog een kans om je creativiteit te laten zien. Ik ben uniek, geen werknemer waarvan er 13-in-een-dozijn zijn en mijn brief is daarvan een reflectie! Of werken al die origineel bedoelde kreten juist averechts?

Ik zie uit naar uw reactie.

Ik heb zowaar een vacature gevonden, waarin een afgeronde studie Antropologie wordt gevraagd!

Toch jammer dat ik niet afkomstig ben uit xe9xe9n van de doelgroepen…

Zo zit je zonder werk, en zo krijg je het van alle kanten aangeboden. Nou ja, daarmee bedoel ik dat uitzendbureaus me bellen om een aanbod te doen. Soms leidt dit tot een dilemma. Neem ik die ene baan die meer verdient maar waarvoor ik wel naar Arnhem moet reizen, of wordt het de baan in Nijmegen waar ik minder uren kan werken?

Doorslaggevende factoren zijn het benodigde opleidingsniveau en relevantie voor mijn CV. Helaas wordt ik vaak gebeld voor werk als receptioniste, omdat ik dat eerder heb gedaan, of andere tijdelijke baantjes die niet echt bij mijn opleidingsniveau passen. Het hangt dan af van het aantal uur, de periode die ik er kan werken en natuurlijk de beloning of ik inga op het aanbod.

Vorige week belde een uitzendbureau waarvoor ik al vaker was ingeschakeld. Zij hadden leuk nieuws: Tandem was weer op zoek naar een receptioniste en omdat ik daar al eerder had gewerkt dacht de intercedente meteen aan mij. Het is wel maar voor 16 uur per week, wat ik te weinig vind voor een 'echte' baan. Gelukkig had de intercedente met mij meegedacht en kon ze me ook nog een baan als administratief medewerker aanbieden. Voor 24 uur per week, in Groesbeek.

Hierover moest ik even nadenken. Het zou betekenen dat ik vier dagen per week in de ochtend werk in Nijmegen en dan met de auto naar Groesbeek zou moeten reizen. Dit trok mij niet zo aan… Bovendien heb ik met een 40-urige werkweek weinig tijd om vacatures te zoeken en sollicitatiebrieven te schrijven.

De volgende dag heb ik het uitzendbureau dan ook laten weten graag weer aan de slag te willen bij Tandem. Maar omdat ik toch enige routine wil houden in het solliciteren, heb ik de baan in Groesbeek afgeslagen. Hiervoor had de intercedente alle begrip.

Nu ben ik 's ochtends dus weer op terug op mijn oude stekje en solliciteer ik 's middags naar een leuke en interessante baan die aansluit bij mijn opleiding. Toch een fulltime werkweek!

Het is alweer twee maanden geleden dat dit bericht verscheen, maar nog steeds de moeite waard om te vermelden. En uit te testen!

Werkgevers hebben blijkbaar nog steeds het vooroordeel dat mensen die een bril dragen, intelligenter zijn dan mensen die geen bril dragen. Bovendien zou je met deze accessoire op je neus er ook professioneler uitzien.

Bij deze de proef op de som: Wie van de drie zou jij aannemen?

Wanneer je op zoek bent naar een baan, is xe9xe9n van de tips die je overal leest om dit aan zoveel mogelijk mensen te laten weten. Aan vrienden, familie, studiegenoten, oud-collega's. Met de komst van internet kun je nu aan de hxe9le wereld kenbaar maken, dat je beschikbaar bent voor een nieuwe uitdaging.

Ook ik maak dankbaar gebruik van dit medium. Zo heb ik me ingeschreven bij LinkedIn, een account bij Twitter aangemaakt en mijn CV op de vacaturesites Monsterboard en Nationale Vacaturebank gezet. Daarnaast houd ik natuurlijk nog dit weblog bij, maar dat gebruik ik meer om mijn persoonlijke zoektocht te beschrijven. Verder ben ik ook terug te vinden op Facebook. Op deze vriendensite heb ik wel aangegeven werkzoekend te zijn, maar via dit sociale medium wil ik vooral in contact blijven met vrienden en kennissen.

Natuurlijk zijn op internet ook veel vacatures te vinden. Meer en meer laten werkgevers via dit 'nieuwe' medium weten dat zij een werknemer zoeken, in tegenstelling tot de 'ouderwetse' media, zoals de krant. Het solliciteren zelf gaat ook via computer. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een (handgeschreven) sollicitatiebrief heb verstuurd. Mijn brief en CV verstuur ik als bijlagen bij een e-mail.  

Deze week ben ik verder gegaan dan mezelf aanprijzen en het zoeken van een baan op internet. Ik heb een heuse gratis (!) loopbaantraining gevonden. Met het doorlopen van een 10-stappenplan "stoom je jezelf klaar voor een nieuwe baan". De website heet dan ook toepasselijk helpjezelfaaneenbaan.nl. Succes binnen 4 maanden is gegarandeerd, dus dat is het proberen waard!

Leveren deze inspanningen nu ook een baan op? Moeilijk om daar nu al iets over te zeggen. Ik twitter nog geen maand en heb net stap 4 van de loopbaantraining afgerond. Maar ik ben vanochtend wel gebeld door een recruitmentbureau, die mijn CV van Monsterboard had geplukt. En dan gaat het opeens heel snel.

In het eerste telefoontje vroeg de consultant of ik beschikbaar was en interesse had in een tijdelijke baan als receptioniste. Aangezien het nu niet direct mijn droombaan is, twijfelde ik even. Maar een maand werk is beter dan werkloos thuis zitten en je weet nooit hoe je toevallig verder kan 'rollen' binnen een bedrijf. Ik heb dus 'Ja' gezegd. Na het versturen van mijn CV, paspoort en gegevens van een referent, heb ik zodadelijk een telefonisch sollicitatiegesprek. Ik hou jullie op de hoogte!

Verschillende keren heb ik via een uitzendbureau een tijdelijk baantje gehad. Het begon op de middelbare school met vakantiebaantjes, maar ook nu nog neem ik zo af en toe conact op met een uitzendbureau om de tijd, totdat ik die ene droombaan bemachtig, op te vullen. En mijn portemonnee natuurlijk.

Bij uitzendwerk weet je van tevoren (een uitzondering daargelaten) dat het om tijdelijk werk gaat. Afscheid nemen van de werkgever en collega's is dus onvermijdelijk. Vaak staat er in het uitzendcontract een einddatum genoemd. Is dat niet het geval, dan heb je van tevoren vaak een idee gekregen van de periode dat je aan de slag kunt.

De duur van de vakantiebaantjes lopen uiteen van een dag tot enkele weken. Was de laatste werkdag aangebroken, dan stond de werkgever vaak niet lang stil bij het afscheid. Dat was prima, want je was er niet lang genoeg aan het werk om een band op te bouwen met de andere collega's.

Ik heb ook afscheid genomen van twee werkgevers waar ik niet op uitzendbasis, maar met een jaarcontract werkte. Na het jaar vonden deze scholen het helaas tijd om afscheid te nemen. Daar stonden zij uitgebreid bij stil, ook omdat er aan het eind van het schooljaar altijd meerdere docenten opstappen. Hetzij omdat ze met pensioen gaan, omdat ze een andere uitdaging aangaan, of hun contract niet verlengd wordt. Over iedere werknemer werd een praatje gehouden, waarin hij/zij werd bedankt en in deze gevallen kregen de scheidende collega's naast applaus ook nog een cadeautje.

Zo moeilijk is het dus niet en het hoeft ook niet veel moeite te kosten. Wat ik bij mijn laatste uitzendbaan heb meegemaakt, is wel het andere uiterste.

Voordat ik aan het werk ging als medewerker klantenservice bij dit nieuwe bedrijf, was ik door het uitzendbureau al ingelicht dat ik waarschijnlijk tot half februari kon blijven. Dat was afhankelijk van de drukte. Het bedrijf had veel extra krachten in dienst genomen, omdat  eind december een verhuizing op de planning stond. Alsof dat niet al genoeg stress geeft, hadden ze ook besloten om in die periode over te stappen naar een nieuw systeem waarin de bestellingen worden verwerkt.

Half september kon ik aan de slag. De eerste maanden werkt ik er zo'n 32 uur per week, de drukte viel mee. Na de kerstvakantie en na de verhuizing werden alle uitzendkrachten voor 40 uur ingepland. Het nieuwe ordersysteem werkt nog niet feilloos, dus was het een drukt van belang aan de telefoon. Mensen belden, soms boos, om te vragen waar hun bestelling bleef. Helaas had ik de eerste weken hierover ook geen gegevens, dus ik kon de klanten niet informeren. Niet de allerleukste omstandigheden om in te werken…

Gelukkig werkte een maand later het nieuwe systeem naar behoren en konden we de klanten van duidelijke informatie voorzien. Helaas werd er daarna minder gebeld. De tijd om afscheid te nemen naderde, zo wisten alle uitzendkrachten. Niet lang daarna werden we gexefnformeerd dat het eerste groepje afscheid zou nemen in de eerste week van februari.

De maandag erop begonnen we afgeslankt maar gemotiveerd aan de nieuwe week. Totdat het bericht kwam, dat voor drie uitzendkrachten het vandaag de laatste dag zou zijn. Dat kwam wel hxe9xe9l plotseling. De overgebleven uitzendkrachten hielden er dan ook rekening mee, dat elke dag de laatste zou kunnen zijn. En jawel… dinsdag kreeg ik dezelfde onheilstijding: woensdag hoefde ik niet meer te komen.

Die dinsdag was dus mijn laatste werkdag. Aan het eind van de dag heb ik mijn spullen bij elkaar gepakt en wachtte ik op wat komen ging. Mijn directe collega's maakten nog een praatje, wensten me succes bij het vinden van een volgende baan en zoenden me ter afscheid. Met mijn leidinggevende liep ik naar de uitgang. Daar kreeg ik een slap handje en een zacht 'Bedankt'. Dat was het.

Vanaf dat moment ben ik opnieuw werkloos.

Ik ben niet de enige afgestudeerde antropoloog, die na het voltooien van de studie, moeite heeft met het vinden van een baan. Sterker nog, het zijn er zoveel dat twee schrijfsters op het idee kwamen om er een boek aan te wijden. Deze heeft de titel gekregen van een tekst, die je maar zeer zelden in vacature tegenkomt: Gezocht: antropoloog m/v.

Het boek bevat gesprekken met afgestudeerde antropologen over hun zoektocht naar een baan. Antropologen blijken breed inzetbaar te zijn en het is dan ook niet gek dat de personen die aan het woord komen in allerhande bedrijven en sectoren werkzaam zijn. Op een enkeling na, die nog steeds zoekende is…

De schrijfsters, Masja Cohen en Esther Sarphatie, merken echter op dat antropologen deze meerwaarde van hun studie niet altijd beseffen en deze kennis dus nauwelijks gebruiken in het sollicitatieproces. Gelukkig geven ze aan het einde van het boek een opsomming met competenties van antropologen. Deze kan ik dus gebruiken bij het opstellen van een volgende sollicitatiebrief.

Zo ben ik flexibel, kan ik goed in teamverband maar ook zelfstandig werken, ben ik een bemiddelaar en een vertaler tussen twee culturen, heb ik een getrainde blik om verbanden te kunnen leggen en een sterk analytisch vermogen. Daarnaast zijn antropologen nieuwsgierig, ondernemend, enthousiast, avontuurlijk, betrokken, hebben ze een helikopterview en kunnen ze goed luisteren. En last but not least: antropologen beschikken over een goede schrijfvaardigheid.

Goedemiddag, klantenservice. U spreekt met Veer. Waarmee kan ik u helpen?

- Goedemiddag. U spreekt met Jan Bordewisser. Ik heb half december een bestelling geplaatst, maar daar heb ik nog niets van ontvangen.

Mag ik uw brincode¹ of debiteurnummer noteren? Dan haal ik uw gegevens erbij.

- Ja natuurlijk, onze brincode is 22XX.

De Zeldenrustschool aan Schoolstraat 1 in Maaskantje? 

- Dat klopt.

Ik zie inderdaad dat u half december via de webwinkel een bestelling heeft geplaatst. Het gaat om de toetsen Taal voor Kleuters en Rekenen voor Kleuters, de leerkrachtmappen en de opgavenboekjes. 

- Inderdaad. Kunt u ook zien wanneer de artikelen worden verstuurd?

Uw bestelling staat in ons nieuwe orderprogramma² en is bij ons in behandeling. Ik kan niet precies zeggen wanneer de materialen geleverd gaan worden…

- Waarom niet?

Wij zijn in de kerstvakantie verhuisd en hebben daarom geen bestellingen in december uitgeleverd. De bestellingen gedaan in december zijn wij nu nog aan het uitleveren. Vandaar dat de orders daarna ook vertraging hebben opgelopen.

- Maar heeft u er dan zicht op wanneer wij de toetsen kunnen verwachten? Het is nu al eind januari! De toetsen moeten nu worden afgenomen.

Een aantal artikelen zijn momenteel niet op voorraad, waaronder de opgavenboekjes van Taal voor Kleuters. Die verwachten wij deze week van de drukker te  krijgen. Zodra we deze binnen hebben, worden de materialen zo spoedig mogelijk naar de scholen gestuurd.

- Is dat volgende week?

Dat kan ik helaas niet zeggen. Het zou kunnen, maar ik kan daar geen garanties voor geven.

- Nou ja, afwachten dan maar…

Ja. Het spijt me dat ik u geen positivier nieuws kan vertellen.

- Maakt niet uit. Bedankt voor de informatie.

Graag gedaan. Goedemiddag.

- Dag.

_{1 Een brincode is een registratiecode, die wordt uitgegeven door het ministerie van onderwijs.}

_{2 Voor de nerds en belangstellenden: we zijn van Digis overgestapt op Dynax.}

… een nieuw begin!

Deze week bladerde ik eens terug in mijn eigen weblog en kwam ik tot de conclusie dat het eigenlijk best leuk was in de jaren 2004 en 2005. En het is zeker ook grappig om weer terug te lezen waar ik toen mee bezig was. Zonde om dat zomaar op te geven natuurlijk, dus bij deze heb ik toch nog een goed voornemen voor 2011: mijn weblog  weer nieuw leven inblazen! 

Helaas is er sinds mijn laatste bericht niet veel veranderd,  ik ben nog steeds op zoek naar een baan. Maar laat ik in plaats van een saaie beschrijving eens een leuk overzicht van 2010 in een lijstje zetten: 

Hoogtepunten:	Dieptepunten:
- uitje naar de whiskeystokerij in Bolsward	– afscheid genomen van collega's
- begonnen met hardlopen	– gestopt met hardlopen
- in de kroeg naar het WK-voetbal kijken	– in de kroeg Oranje de WK-finale zien verliezen
- vakantie in Griekenland	– meer dan 35 soll icitatiebrieven geschreven
- aan de slag bij Cito	– weer naar het uitzendbureau
- Lowlands!	– geen kaartje voor Lowlands 2011 bemachtigd
- met vriendinnen op safari	– begrafenis van een oud-huisgenoot
- gaan dansen

Ik zal waarschijnlijk het xe9xe9n en ander vergeten zijn, maar al schrijvende komen bovenstaande zaken het eerste in mij op. Exe9n dieptepunt voor het jaar 2011 kan ik jullie al verklappen: het vieren van mijn 30e verjaardag…